Półwysep Helski to jedyny w swoim rodzaju zakątek Polski. Mierzeja o długości ok. 34 km jest otoczona wodami morskimi. Morze widać nieomal z każdego miejsca na półwyspie. Ten wąski pasek piaszczystego lądu oblany jest od północy wodami Bałtyku, od południa zaś wodami Zatoki Puckiej. Istnienie półwyspu zawdzięczamy prądom morskim nanoszącym piasek wypłukiwany z dna Bałtyku, który w początkowej fazie tworzył małe wysepki, które później połączyły się tworząc mierzeję, której maksymalna wysokość sięga 23m, a szerokość waha się w granicach od ok 400m do ok. 3km. W obecnych czasach "bodowniczy" stał się "niszczycielem" swego własnego dzieła. Gwałtowne sztormy Morza Bałtyckiego stanowią zagrożenie przerwaniem półwyspu i powrotem do zamierzchłych czasów wielu wysepek.
Interesujący jest także mikroklimat tego zakątka Polski: małe amplitudy temperatur, niskie opady, największa w Polsce ilość dni słonecznych przy jednoczesnym wietrze. To czyni Półwysep Helski wymarzonym wręcz miejscem do uprawiania windsurfingu i żeglarstwa oraz innych sportów wodnych oraz dla plażowiczów.
Od 1978r. mierzeja, ze względu na specyficzne położenie i mikroklimat, jest częścią Nadmorskiego Parku Krajobrazowego.